Μαρίνα Σμίρνοβα: Ο παράδεισος της Ελλάδας «άγγιξε» την καρδιά μου! 

Αγάπησε την Ελλάδα, εντυπωσιάστηκε από την αγνή ψυχή των Ελλήνων, λάτρεψε το υπέροχο περιβάλλον της Κρήτης, μαγεύτηκε από την ελληνική γαστρονομία και αισθάνθηκε πως ήρθε σε επαφή με ένα προκαθορισμένο ραντεβού της μοίρας. 

Μία από τις πιο σημαντικές γυναίκες της Ρωσίας, η Μαρίνα Σμίρνοβα,  εξομολογείται πώς η ειλικρινής λατρεία για την χώρα μας την οδήγησε στη δημιουργία ενός εκ των σημαντικότερων εστιατορίων της Κρήτης, με την υπογραφή της ευρωπαϊκά καταξιωμένης σεφ Ντίνας Νικολάου.  

Που γεννηθήκατε;

Γεννήθηκα στη Μόσχα. Είμαι πέμπτη γενιά Μοσχοβίτισσα. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ ευτυχισμένα. Ο πατέρας μου ήταν διπλωματικός υπάλληλος. Αυτό μας έδωσε την ευκαιρία οικογενειακώς να ταξιδέψουμε αλλά και να ζήσουμε την κουλτούρα αλλά και τις νόρμες πολλών ευρωπαϊκών χωρών. Επί τρία χρόνια διέμεινα με τους γονείς μου στην Ελβετία.

 
Φαντάζομαι το επίπεδο ζωής θα ήταν πολύ διαφορετικό από την Σοβιετική Ένωση.

Ένα παιδί δέκα ετών δε βλέπει διάφορες. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι το επίπεδο ζωής δεν ήταν πολύ διαφορετικό. Στο σχολείο μου για παράδειγμα ήμασταν πέντε μαθητές, εν αντίθεση, με τη Σοβιετική Ένωση που δεν υπήρχαν λιγότεροι από τριάντα στη σχολική τάξη . Για εμένα αυτό ήταν ευτυχία. Η Ελβετία ήταν για εμένα ένα παράθυρο στον κόσμο Ταξίδεψα στην Γαλλία τη Γερμανία το Βέλγιο την Ιταλία την Αυστρία.

Είναι τελικά τερατώδεις οι διαφορές ανάμεσα στην Σοβιετική Ένωση και την σημερινή Ρωσία;

Πολλοί μου υποβάλλουν αυτό το ερώτημα, ζητώντας να αναφέρω αν τελικά οι διάφορες που υπήρχαν επί της Σοβιετικής Ένωσης εν συγκρίσει  με την σημερινή Ρωσία είναι τερατώδεις. Στα δικά μου μάτια επειδή υπήρξα τυχερή θα έλεγα πως δε βίωσα δύσκολα κ ανατρεπτικά γεγονότα εκείνη την περίοδο. Μάλιστα παρατηρώντας στο παρελθόν δε μπορώ να κρύψω πως τότε στην κοινωνία  δεν υπήρχαν , αν θες, αυτές οι αντιθέσεις που τυχόν υπάρχουν σήμερα. Και αυτό εν μέρει είναι λογικό Σήμερα βιώνουμε όπως όλες οι φιλελεύθερες κοινωνίες οικονομικό ανταγωνισμό Τότε δεν υπήρχαν βαθιά φτωχοί ή αντιστοίχως υπερβολικά πλούσιοι Όλοι βρίσκονταν σε ένα ισότιμο επίπεδο. 

Αν και ήσασταν υψηλόβαθμο στέλεχος υπουργείου με περγαμηνές σταματήσατε απότομα την καριέρα σας.  

Σταμάτησα τη καριέρα μου στο δημόσιο όταν παντρεύτηκα με το σύζυγο μου Αντρέι Κορβέφ. Όταν έμεινα έγκυος στο πρώτο μου παιδί σταμάτησα ολοκληρωτικά τη δουλειά. Ήθελα να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στην οικογένεια μου. Θεωρώ πως δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο για μια μητέρα από το να έχει την τύχη να βρίσκεται δίπλα στα παιδιά της. Ο σύζυγος μου είναι ένας σημαντικός επιχειρηματίας. Ζήσαμε μια ευτυχισμένη ζωή, ταξιδέψαμε πολύ, ανακαλύψαμε διαφορετικούς πολιτισμούς και μεγαλώσαμε τα παιδιά μας με τεράστια αγάπη και αφοσίωση. Το όνειρο μας ήταν να τους δώσουμε τα εφόδια, ώστε ελεύθεροι να καταφέρουν χωρίς φόβο να ανοίξουν τα φτερά τους στον κόσμο. Λόγω της εργασίας του άνδρα μου, που ήταν μηχανολόγος, επισκέφθηκα με τα περισσότερα κράτη του πλανήτη. 

Έτσι επισκεφθήκατε και την Κρήτη…

Ναι. Ήρθαμε στην Κρήτη για τουρισμό Αισθάνομαι τόσο καλά εδώ  Εντυπωσιαστήκαμε από την απλότητα και την καθαρότητα την αγνή καρδιά των Ελλήνων. Λατρέψαμε το υπέροχο περιβάλλον, θαυμάσαμε τον πολιτισμό, γευθήκαμε το μοναδικό φαγητό και αισθανθήκαμε από τη δεύτερη ημέρα διαμονής μας ότι κάτι μαγικό συμβαίνει. Ο μικρός Παράδεισος σας άγγιξε την καρδιά μας.  Από τη δεύτερη ημέρα αισθανθήκαμε τόση έντονη ανάγκη να δημιουργήσουμε ρίζες σ’  αυτόν τον τόπο, ώστε πήγαμε στο πρώτο Μεσιτικό γραφείο που βρήκαμε μπροστά μας και αν και ήταν πολύ δύσκολη ακόμη και η επικοινωνία λόγω της γλώσσας αγοράσαμε την ίδια ημέρα μια νεόδμητη βίλα με θέα την Σπιναλόγκα. Η επαφή μας με την Κρήτη και τους ανθρώπους της  σα να ήταν προκαθορισμένο ραντεβού της μοίρας. Ένιωσα ότι εδώ ήταν ο κόσμος μου. Είναι σα να ανακαλύπτεις τους γενικότερες σου αγνοώντας ότι ζουν. Μια φορά το μήνα ανεξαρτήτως αν είναι χειμώνας ερχόμασταν σ αυτόν τον υπέροχο τόπο. Ήταν σαν το οξυγόνο μας. 

Πώς αποφασίσατε να δημιουργήσετε το εστιατόριο «Pont» στην Πλάκα Λασιθίου;

Σε μία από τις επισκέψεις μας στο Παρίσι με το σύζυγο μου αναζητήσαμε ένα ελληνικό εστιατόριο προκειμένου να δειπνήσουμε. Έτσι βρεθήκαμε στο συγκλονιστικό Evi Evaneτης αγαπημένης μας πια φίλης Ντίνας Νικολάου. «Μεθύσαμε» με τις γεύσεις του και αναζητήσαμε τη σεφ. Έτσι γνωριστήκαμε με τη Ντίνα. Από το πρώτο λεπτό είχαμε χημεία. Χωρίς καν να το σκεφθούμε λεπτό περισσότερο της ζητήσαμε να αναλάβει το εστιατόριο “Pont” που επιθυμούσαμε πολύ να κάνουμε στην Πλάκα του νομού Λασιθίου.  Για εμάς ήταν πολύ συγκινητικό και σημαντικό να επενδύσουμε σε ένα τόπο που αγαπούσαμε πολύ – δύο φορές σημαντικότερο το ότι η Ελλάδα αυτή την περίοδο μαστίζεται από την κρίση. Αυτόν τον παράδεισο οφείλουν τόσο οι κάτοικοι του όσο και οι πολίτες του κόσμου να τον αγκαλιάσουν. Χαίρομαι πολύ που συνεργαζόμαστε μ’ αυτήν την τόσο εξαιρετική γυναίκα και καταξιωμένη ευρωπαϊκά σεφ. Η εμπειρία και η γνώση της ενσωματώθηκε στη θέληση και αγάπη μας να δημιουργήσουμε αυτό το εστιατόριο. Θεωρώ πώς το Pont θα αποτελέσει σημείο κατατεθέν της Κρήτης.

Η γνώμη σας για τους Έλληνες;

Είναι πολύ χαμογελαστοί, ευγενείς, ειλικρινείς και αληθινοί.     

Σε ποιο κοινό απευθύνεται το εστιατόριο;

Εμείς είμαστε ανοιχτοί για όλους. Είναι καλοδεχούμενοι όλοι οι Έλληνες αλλά και όλοι οι πολίτες ανά τον κόσμο που θα βρεθούν σ΄ αυτόν τον υπέροχο τόπο. Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές σε κάθε άνθρωπο που θέλει ν’ ανακαλύψει τις γεύσεις.