Μade in Greece ο Βλαδίμηρος Ρυς, ο φωτογράφος που καλύπτει σε όλο τον κόσμο την Formula 1

Είναι ο μοναδικός Eλληνας (κατά το ήμισυ) φωτογράφος που έχει διαπίστευση για την κορυφαία διοργάνωση του μηχανοκίνητου αθλητισμού και όλοι οι σπουδαίοι οδηγοί των μονοθέσιων, όπως οι Σεμπάστιαν Φέτελ, Φερνάντο Αλόνσο, Νίκο Ρόσμπεργκ, Λιούις Χάμιλτον, υποκλίνονται στο φωτογραφικό του ταλέντο.
 

Ο Βλαδίμηρος Ρυς, αν και είναι μόλις 38 ετών, ήδη έχει τιμηθεί με περισσότερα από 20 βραβεία και παγκόσμιες διακρίσεις, ενώ έχει ανακηρυχθεί τρεις φορές «Φωτογράφος της Χρονιάς» στην Τσεχία, στη Γερμανία και την Ιταλική Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού για την κάλυψή του σε παγκόσμια αθλητικά γεγονότα (ποδόσφαιρο, γκολφ, τένις, χόκεϊ).

 

Hταν αυτόπτης μάρτυρας και ο πρώτος φωτογράφος που βρέθηκε μόλις 100 μέτρα μακριά από τη στροφή που ο Γάλλος οδηγός Ζουλ Μπιάνκι χτυπήθηκε από τον γερανό στην πίστα της Σουζούκα της Ιαπωνίας το 2014 (υπέκυψε στα τραύματά του τον Ιούλιο του 2015). Αυτές οι φωτογραφίες δεν είδαν πότε το φως της δημοσιότητας αλλά ήταν η πρώτη επαφή του Βλαδίμηρου με τον θάνατο στους αγώνες της Φόρμουλα 1.


Στη Θεσσαλονίκη
Μια ξεχωριστή έκθεση με εικόνες του Βλαδίμηρου, που δηλώνει μόνιμος κάτοικος Αθηνών, θα φιλοξενείται μέχρι την επόμενη βδομάδα στο εμπορικό κέντρο «Mediterranean Cosmos» στη Θεσσαλονίκη, τον τόπο καταγωγής της μητέρας του, όπως μας αποκάλυψε, καθώς τον συναντήσαμε μία μέρα πριν πετάξει για το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, όπου διοργανώνεται για πρώτη φορά Γκραν Πρι.

Σύμφωνα με την Μαρίνα Ζιώζιου και το ethnos.gr, ο Βλαδίμηρος είναι συνεχώς με μια βαλίτσα στο χέρι, αφού η φετινή διοργάνωση περιλαμβάνει 21 αγώνες σε Αυστραλία, Μπαχρέιν, Κίνα, Ρωσία, Ισπανία, Μονακό, Καναδά κ.α. ενώ τελικός προορισμός είναι η πίστα Γιας Μαρίνα στο Αμπου Ντάμπι!

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πράγα αλλά η οικογένεια της μητέρας του είναι από τη συμπρωτεύουσα.

Αν και σπούδασε Οικονομικά το μικρόβιο του φωτογράφου το κληρονόμησε από τον Τσέχο παππού του. Μιλάει 4 ξένες γλώσσες, γερμανικά, τσέχικα, αγγλικά αλλά τα ελληνικά τα έμαθε από την αγαπημένη του γιαγιά, Κυριακή Τσορακίδου, την οποία με μεγάλη δυσκολία επισκεπτόταν κάθε καλοκαίρι με τη μητέρα του, καθώς η γραφειοκρατία της -τότε- κομμουνιστικής Τσεχίας τους ανάγκαζε να αφήνουν πίσω την αδερφή του που σήμερα ζει στην Αμερική για να είναι σίγουροι ότι θα επιστρέψουν και πάλι!

Από την ηλικία των 15 ετών ξεκίνησε να φωτογραφίζει, έκανε τα πρώτα του βήματα στη μεγαλύτερη καθημερινή αθλητική εφημερίδα της Τσεχίας και το 2002 μετακόμισε στη Γερμανία για να ενταχθεί στο δυναμικό ενός φωτογραφικού πρακτορείου.

Αποκλειστικό συμβόλαιο
Εκεί μπήκε στη ζωή του η F1,
την οποία καλύπτει από το 2010 ως ανεξάρτητος φωτογράφος, ενώ σήμερα έχει αποκλειστικό συμβόλαιο με τη «Red Bull Racing», η οποία τα προηγούμενα χρόνια είχε κατακτήσει 4 πρωταθλήματα στη σειρά.


«Στη Φόρμουλα 1 το πιο δύσκολο είναι να μπεις και ακόμη πιο δύσκολο
να μπορέσεις να κρατηθείς με τη δουλειά σου. Υπάρχουν πολλοί αυστηροί κανόνες. Σε όλους τους τομείς συμμετέχουν μόνο οι κορυφαίοι! Το περιβάλλον είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό, δεν πας εκεί για να κάνεις φιλίες.

 

Χρειάζονται και πολλά χρήματα για να μπορείς να παρακολουθήσεις τόσους αγώνες. Κάθε χρόνο χρειάζομαι περίπου 45.000 ευρώ μόνο για τα ταξίδια, ενώ ο εξοπλισμός που κουβαλάω είναι πανάκριβος, κοστίζει πάνω από 50.000 ευρώ. Στο πάντοκ ο καθένας είναι "μονομάχος". Με το πάσο που διαθέτω -είναι ελάχιστοι οι...τυχεροί- έχω παντού πρόσβαση, εκτός από τα γκαράζ των άλλων ομάδων», λέει ο Βλαδίμηρος.

Εχει φωτογραφήσει όλα τα μεγάλα ονόματα αλλά με ελάχιστους έχει «δεθεί»: «Οι οδηγοί είναι σ' άλλο πλανήτη, έχουν άλλο τρόπο ζωής», εξηγεί. «Εχω εξαιρετικές σχέσεις με τον Σεμπάστιαν Φέτελ, τον οποίο μπορώ να πλησιάσω περισσότερο από κάθε φωτογράφο στη Φόρμουλα 1 για να πάρω μια φωτογραφία του, τον Φερνάντο Αλόνσο, τον Νίκο Ρόσμπεργκ, τον οποίο έχω φωτογραφήσει σε προσωπικές του στιγμές, στις διακοπές του και με τον Ντάνιελ Ρικιάρντο.

Τον Χάμιλτον τον φοβούνται όλοι στην ομάδα του, είναι ένας οδηγός που δεν του αρέσει να τον πλησιάζεις για φωτογραφίες αλλά έχει φωτογένεια. Ο Σουμάχερ ήταν πολύ καλός επαγγελματίας και αρκετά προσιτός», καταλήγει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ