Συγκλονίζει ο Γιώργος Βότσκαρης: "Δεν φοβάμαι μην πεθάνω - Φοβάμαι μη λυγίσω και χάσω την αξιοπρέπεια μου"

"Από την μια ο πόνος από την άλλη η ελπίδα"

Τον Ιούλιο ο Γιώργος Βότσκαρης δημοσιογράφος επί πολλά έτη στο Star Channel και ένας από τους πιο μαχόμενους δημοσιογράφους για τα δικαιώματα όσων εργάζονται στο Τύπο ανακοίνωσε μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο facebook ότι πάσχει από καρκίνο.

Έκτοκτε ο αγαπημένος συναδέλφων και κοινού δημοσιογράφος , δίνει γενναία τη μάχη του με μια δύσκολη αλλά όχι αήτητη ασθένεια. Η μάχη όμως με τον καρκίνο δεν είναι εύκολη. Έχει δύσκολες στιγμές. Είναι αυτές που είσαι αντιμέτωπος με τον πόνο και τον φόβο.

Σήμερα ο Γιώργος Βότσκαρης συγκλονίζει ξανά: Με μια συγκινητική ανάρτηση στο facebook, μοιράζεται με τους διαδικτυακούς του φίλους τις δύσκολες ώρες που περνάει με ένα κείμενο γεμάτο δύναμη και ελπίδα. Δεν χάνει τη θέληση του και προσπαθεί να "τραβήξει το ζόρι" μόνος του. Δύσκολη η ασθένεια αλλά είναι αποφασισμένος.

"Ξημέρωμα Κυριακής. Μια ακόμα νύχτα πέρασε και ήταν δύσκολη. Από την μια ο πόνος από την άλλη η ελπίδα. Από την μια η ταλαιπωρία και από την άλλη η θέληση. Οι τελευταίες ημέρες δύσκολες, κουραστικές, έχω μέρες να κοιμηθώ. Σκέφτομαι, τι τις θέλαμε τις θεραπείες μετά το χειρουργείο ; Ποσό καιρό θα νιώθω ανήμπορος ; Κοιτάω τον κόσμο γύρω μου και προσπαθώ να κάνω πράγματα όμως βλέπω ότι ζορίζομαι, είναι βέβαια που στην ζωή μου μέχρι τώρα πάντα ήμουν ανυπόμονος. Πολλές φορές χάνω την ελπιδα λέω ποτέ θα κοιμηθώ κανονικά ; ποτέ θα μπορέσω να φάω χωρίς να ποναω ή να φοβάμαι ότι στην επόμενη μπουκιά που θα μασήσω θα αρχίσει ο πόνος ; Μέχρι ποτέ θα ζω με τα παυσίπονα και θα με ανακουφίζουν για λίγη ώρα ; Γιώργο δύσκολη η ασθένεια μιλάω με δικούς μου ανθρώπους και ζορίζομαι να μην κλάψω. Βλέπεις θέλω να είμαι ο δυνατός και οι δυνατοί κλαίνε όταν δεν τους βλέπουνε. Το ζορι ο κάθε ασθενής το τραβάει μόνος του όση στήριξη και αν έχει όση αγάπη και αν του δίνουν. Μου λείπουν άνθρωποι που θα ήθελα να δω, που περίμενα να έρθουν να με δούνε αλλά από την άλλη θα ήθελα να με δούνε δυνατό και όχι να με λυπηθούν. Άραγε μου ταιριάζει η κλάψα εμένα ; Τόσα χρόνια ζούσα στο καβούκι μου και τώρα ότι μου έρθει το γράφω στο Fb πολλές φορές λέω γιατί το κάνω αυτό ; Απάντηση δεν ξέρω αν έχω, ίσως το κάνω απλά για να ξεδωσω να ξεσπάσω, σαν να γράφω ένα ημερολόγιο με τις σκέψεις μου.

Δεν φοβάμαι ούτε την ασθένεια ούτε ότι μπορεί να πεθάνω (άλλωστε κάποτε όλοι πεθαίνουμε) φοβάμαι μην λυγίζω και δεν ζω με αξιοπρέπεια.

ΥΓ αν σας πρήζω ζητάω συγνώμη" , έγραψε ο Γιώργος Βότσκαρης

Δείτε την ανάρτηση του

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ