Story of the day: Ένας αληθινός Μόγλης- Έζησε 27 χρόνια μέσα στα δάση γιατί μισούσε τους ανθρώπους

Ο Christopher Knight σε ηλικία μόλις 20 ετών αποφάσισε να απομακρυνθεί από τους ανθρώπους, να εγκαταλείψει τις πολυτέλεις ενός ζεστού σπιτικού και να ζήσει μόνος του στο δάσος για 27 ολόκληρα χρόνια.

Παράτησε τη δουλειά του και όπως είπε, σύμφωνα με τη Guardian δεν είχε κανέναν να ενημερώσει ότι φεύγει, αφού μέχρι και οι συνάδελφοί του δεν τον ενδιέφεραν καθόλου.

Σε όλη την διάρκεια της ζωής του επιθυμούσε την απομόνωση, ενώ παράλληλα τον εκνεύριζε η συναναστροφή με άλλους ανθρώπους.

Στην αρχή της μοναδικής του αυτής εμπειρίας αποφάσισε να ταξιδέψει με αμάξι στην Αμερική ψάχνοντας το κατάλληλο μέρος να σταθμεύσει. Πέρασε από την Maine όπου και είχε μεγαλώσει, και συνέχισε να οδηγεί προς το δάσος στην ακτή της Moosehead Lake.

"Έπαιρνα όλο και μικρότερους δρόμους μέχρι που κατέληξα σε μονοπάτια που δεν προσφερόντουσαν για οδήγηση" και κάπου εκεί του τελείωσε η βενζίνη και αναγκάστηκε να αφήσει το αυτοκίνητο του και να ξεκινήσει μια περιπλάνηση που ούτε ο ίδιος περίμενε να του συμβεί.

Όταν ρωτήθηκε για το ποια ήταν η πραγματική αιτία αυτής της αποχώρησης ο ίδιος απάντησε πως «Πότε δεν κατάλαβα πραγματικά γιατί το έκανα. Συλλογίστηκα πάνω σε αυτό το θέμα πολύ βαθιά αλλά πολλές φορές είναι δύσκολο να δίνεις συγκεκριμένες απαντήσεις. Παραμένει ακόμη ένα μυστήριο».

Οι άνθρωποι που αποφασίζουν να ζήσουν μια τέτοια ζωή, απομακρυσμένοι από τον κόσμο και την κοινωνία, συνήθως έχουν έναν λόγο.

Μπορούμε να πούμε ότι οι ερημίτες (που παρότι αποτελούν μια ελάχιστη μειοψηφία δεν σταματάνε να υπάρχουν ανά τα χρόνια) ακολουθούν έναν τέτοιο μοναχικό βίο είτε για θρησκευτικούς είτε για καλλιτεχνικούς λόγους.

Πολλές φορές προστίθεται και ένας τρίτος λόγος που είναι η απέχθεια που μπορεί να νοιώσει κανείς για τον τρόπο που λειτουργεί η κοινωνία και για όλα τα άσχημα και τα κακά (πόλεμοι,εγκλήματα κλπ) που την περιβάλλουν.

Ωστόσο, ο Knight δεν ανήκει ξεκάθαρα σε καμία από τις τρεις κατηγορίες. Ούτε υποστήριξε πως ήθελε να βρεθεί σε επαφή με το άγιο φως, ούτε η στάση του υπήρξε μια διαμαρτυρία προς την κοινωνία και ούτε άσκησε κάποια καλλιτεχνική δραστηριότητα.

Δεν υπήρξε λοιπόν ποτέ σαφής λόγος για τον τρόπο που επέλεξε να ζήσει.

Ο Knight πέρασε ημέρες που πεινούσε φριχτά και παρότι το δάσος στο οποίο περιπλανιόταν προσφερόταν για κυνήγι και ψάρεμα, ο ίδιος δεν είχε προνοήσει να πάρει τον απαραίτητο εξοπλισμό μαζί του. Έτσι ξεκίνησε να κλέβει λαχανικά, πατάτες και άλλα τρόφιμα από κήπους σπιτιών που συναντούσε στον δρόμο του.

«Στην αρχή ήταν δύσκολο να ξεπεράσω τους ενδοιασμούς μου» μας λέει αλλά όσο περνούσε ο καιρός κάτι τέτοιο δεν τον ενοχλούσε.

Για πολλούς μήνες ο Knight έψαχνε το κατάλληλο μέρος στο οποίο θα κατασκήνωνε μόνιμα αλλά κάτι τέτοιο δεν αποδείχθηκε το πιο εύκολο πράγμα.

Κάποια στιγμή όμως βρήκε ένα σημείο στο οποίο ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος πεζοπόρος και έτσι αποφάσισε να εγκατασταθεί «Ήξερα με την πρώτη ματιά πως αυτό ήταν το ιδανικό μέρος, και έτσι εγκαταστάθηκα».

Ο Knight έκλεβε για μεγάλο διάστημα από πολλά διαφορετικά μέρη που είχε εντοπίσει και τα έκανε όλα με την απαραίτητη προσοχή. Δεν άφηνε ποτέ ίχνη, είχε πάρει τον κατάλληλο εξοπλισμό, μέχρι που ξυριζόταν και έβαζε καθαρά ρούχα όταν έκανε τις ληστείες ώστε αν τον έβλεπαν τυχαία να μην τον υποπτευόντουσαν.

Όταν τα θύματα άρχιζαν να παίρνουν καλύτερα μέτρα (μετά τις πολλαπλές ληστείες) αυτός προσαρμόστηκε αναλόγως.Ένας αστυνομικός αναφέρει:

 «Ο βαθμός πειθαρχίας και επαγγελματικότητας που επέδειξε στις ληστείες του είναι κάτι το εξωπραγματικό, από τα ίχνη, την αμφίεση, το ταλέντο του με τις κλειδαριές και τους συναγερμούς, μέχρι και το γεγονός ότι πάντα περνούσε παντελώς απαρατήρητος».

Για την απομόνωση του ο ερημίτης μας λέει:

 «Η μοναξιά απονέμει κάτι το πολύτιμο. Δεν μπορώ να αρνηθώ αυτήν την σκέψη. Η μοναξιά έκανε πλουσιότερη την αντίληψη μου. Αλλά εδώ είναι το περίεργο σημείο: όταν εφάρμοσα αυτήν την αντίληψη στον εαυτό μου, έχασα την προσωπικότητα και την ταυτότητα μου. Έγινα άγνωστος στην ζωή».

«Οι επιθυμίες μου άρχισαν σταδιακά να εξαφανίζονται, δεν είχα πια πόθους. Δεν είχα καν όνομα. Για να το θέσω ρομαντικά, ήμουνα ελεύθερος».

Μάλιστα η περίπτωση του Cristopher Knight έγινε βιβλίο από τον Michael Finkel με τίτλο «Ένας Ξένος στο Δάσος».

Για όποιον βέβαια επηρέαστηκε από την ιστορία του και θέλει να ακολουθήσει το παράδειγμά του, ο ίδιος δηλώνει πως "αν σας αρέσει η μοναξιά, τότε δεν θα είσαι ποτέ μόνος".