Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Αντώνη Σαμαράκη που γεννήθηκε σαν σήμερα πριν από 101 χρόνια- Η σύζυγός του Ελένη σε μια αποκλειστική, πολύ συγκινητική συνέντευξη στο eirinika

Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1919... 

Στο σπίτι της, στο Κολωνάκι, η επί 40 χρόνια σύζυγος του Αντώνη Σαμαράκη, Ελένη, μίλησε στην Ειρήνη Νικολοπούλου και το eirinika, τον περασμένο Νοέμβριο, λίγες μέρες αφότου ξεκίνησε το έτος Αντώνη Σαμαράκη.

Να σημειωθεί πως ο Αντώνης Σαμαράκης - που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1919 και απεβίωσε το 2003- υπήρξε ένας από τους πολυμεταφρασμένους Έλληνες συγγραφείς, με τα έργα του να μεταφράζονται σε 33 γλώσσες. 

Με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ανακήρυξε το 2020 Έτος Αντώνη Σαμαράκη και για τον λόγο αυτό επρόκειτο να διοργανωθούν εκδηλώσεις στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο για την προώθηση του λογοτεχνικού του έργου και την προβολή των ανθρωπιστικών αξιών τις οποίες ο συγγραφέας υπηρέτησε σε όλη τη ζωή του και αποτυπώνονται εύγλωττα στο έργο του.

(Photo: Eurokinissi/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ)

Δυστυχώς, πρόλαβαν να γίνουν μόνο δύο εκδηλώσεις, σε Λονδίνο και Παρίσι, παρουσία της Ελένης Σαμαράκη, καθώς οι επόμενες ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. 

Η σύζυγος του Αντώνη Σαμαράκη μίλησε για όλα όσα έζησε πλάι του στην Ειρήνη Νικολοπούλου. 

(Αντώνης και Ελένη Σαμαράκη, Photo: Eurokinissi)

Παρακαλώ να δείτε τη συνέντευξη στο σημείο που περιγράφει ότι ο αείμνηστος Αντώνης Σαμαράκης είχε ζητήσει να μην ταφεί, αλλά να μεταφερθεί η σορός του κατευθείαν στο εργαστήριο της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ως προσφορά του προς τους φοιτητές.

Μάλιστα, η Ελένη Σαμαράκη περιγράφει πως της είχε αφήσει, γραπτώς και λεπτομερώς, οδηγίες για την μεταφορά της σορού του σε περίπτωση που πέθαινε - όπως και έγινε - σε περίοδο διακοπών. 

Τον γνώρισε όταν η ίδια ήταν 20 χρονών, παντρεύτηκαν μόλις δύο μήνες μετά την πρώτη τους συνάντηση και έζησαν μαζί από το 1963 έως το 2003, όταν τους χώρισε ο θάνατος του Αντώνη.

Θα είχαν παντρευτεί από την πρώτη εβδομάδα εάν η Ελένη δεν ήταν τότε ανήλικη .

Τον περιγράφει ως τον πιο ανθρώπινο, ζεστό, επικοινωνιακό, από ανάγκη όμως να επικοινωνεί με τους ανθρώπους & από αγάπη και όχι για λόγους δημοσίων σχέσεων.

Τον χαρακτηρίζει ως τον πιο έξυπνο άνθρωπο και συνάμα τον πιο απλό που γνώρισε στη ζωή της, λιτοδίαιτος αφού του αρκούσε το ψωμοτύρι και μία ντομάτα για να χορτάσει.

Βέβαια ήταν επίσης ο πιο ακατάστατος άνθρωπος στον κόσμο, λέει η όμορφη γυναίκα του.

 

Η Ελένη ζει ανάμεσα στα ενθυμήματα και τις αναμνήσεις για τον μόνιμα χαμογελαστό γλυκύτατο άντρα της που είχα και εγώ την τύχη να γνωρίσω και όσο ζούσε να του πάρω πολλές φορές συνέντευξη.

Ο Αντώνης αγαπούσε και τα παιδιά γι' αυτό και αφιερώθηκε στην UNICEF, αφού μαζί δεν απέκτησαν ποτέ, δεν έτυχε.

Ειρήνη Νικολοπούλου - Ελένη Σαμαράκη

Αφορμή για να επισκεφθώ την Ελένη Σαμαράκη στο σπίτι της και να ξετυλίξουμε τις αναμνήσεις για τον Έλληνα συγγραφέα που μεταφράστηκε σε 33 γλώσσες και εκδόθηκε σε 120 χώρες είναι το Ετος Σαμαράκη -100 χρόνια από τη γέννηση του.

Ο Αντώνης γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1919. Και επειδή μοιραζόμαστε την ίδια ημερομηνία γέννησης, πάντα τηλεφωνιόμαστε και γελούσαμε για το χρόνο που περνούσε.

Το σημαντικότερο για μένα κομμάτι αυτής της συνέντευξης που θα παρακολουθήσετε είναι το σημείο προς το τέλος που διηγείται με κάθε λεπτομέρεια η Ελένη το πως σεβάστηκε την επιθυμία του να μην ταφεί, αλλά να γίνει πείραμα για τους φοιτητές της ανατομίας στην ιατρική σχολή Αθηνών.

 Ο σκελετός του φυλάσσεται στο μουσείο της ιατρικής σχολής Αθηνών και η καρδιά του επίσης εκεί.

Δείτε στο βίντεο ολόκληρη τη συνέντευξη της Ελένης Σαμαράκη

Είχε αφήσει αυστηρές οδηγίες στην γυναίκα του με την τελευταία του επιθυμία :«επειδή ο Αντώνης έκανε πάντα αυτό που ήθελε , νομίζω ότι και για το τέλος της ζωής του έκανε πάλι αυτό που επιθυμούσε, να παραμείνει εκεί , ανάμεσα στους φοιτητές και στους νέους που πάντα αγαπούσε...».

Παρακαλώ απολαύστε αυτή την ωραία συζήτηση για ενα πολυαγαπημένο συγγραφέα: Ο Αντώνης Σαμαράκης έγραψε το «Ζητείται Ελπίς»,το «Αρνούμαι» , το «Λάθος» , το «Διαβατήριο», βιβλία που αγαπήσατε, βιβλία που αγάπησαν αναγνώστες όλου του πλανήτη .

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ